Vast

paardzitvast2

Wat te doen als je vast zit? Regel 1: laat niemand het merken. Komt het toch uit, dan treedt regel 2 in werking: behoud onder alle omstandigheden je waardigheid.

Hoe vaak heb ik nou vastgezeten met dit boek? Echt vast, bedoel ik, niet dat er een hobbeltje overwonnen moest worden.  Al zeker 3 keer. Dat je met het klamme zweet achter het toetsenbord zit. Dat je ijsbeert doorheen het hele huis, maar geen  millimeter vordert.

Na de derde vastloper begin ik een systeem te ontdekken.  Eerst dacht ik: zie je wel, dat ligt aan mij, ik ben niet geschikt voor ondernemingen van deze omvang, laat mij nou leuk korte stukjes schrijven voor de krant. Interessante overweging, zit een kern van waarheid in. Helpen deed het niet. De schrijfimpasse was hardnekkig, maar ik was inmiddels zo gegrepen door het schrijven, dat ik weigerde op te geven. Volstrekt bij toeval raakte ik uit die beknelling los, en kon weer maanden vooruit.

De tweede en de derde keer begon ik in de gaten te krijgen wat die vastlopers veroorzaakt. Het ligt niet aan mij. Het ligt niet aan het verhaal. Het ligt aan de verhouding tussen mij en het verhaal.

Het vastlopen heeft steeds te maken met een perspectiefwissel. Excuses aan de Neerlandici en de docenten Creatief Schrijven:  ik doel hier op een grote verandering in mijn eigen perspectief op het verhaal.

Toen ik begon met dit boek,  fris van de lever, gewend aan deadlines en een overzichtelijke tijdsplanning, had ik absoluut niet in de gaten wat een reikwijdte het project zou krijgen.  De eerste vastloper kwam dan ook precies op het moment, dat er luiken begonnen open te klappen in het verhaal.  Hola, ik kan hier een heel nieuwe wending in het verhaal brengen. En nog een. En er komt gratis een belangrijk personage bij. Wat nu?

Ik moest een andere houding vinden tegenover het verhaal, besluiten dat ik het de ruimte zou geven.  Meer tijd reserveren voor het project, want het was opeens dubbel zo groot.  Andere straten moesten er bekeken worden, andere beroepen, andere plaatsen delict.Veel in café’s zitten ook (een van de zwaarste onderdelen van het schrijverschap), om mensen te bekijken die wat leuke trekjes konden leveren voor het nieuwe personage

Daarom zat ik vast: het verhaal had al lang besloten dat het wilde groeien. Maar ik was er nog niet aan toe.


3 Responses to “Vast”

  • Folkert Says:

    Ha die Sander, goeiemorgen! Voordat ik naar zo West ga fietsen kijk ik op dagen als deze altijd even op de buienradar, en nu ook even op sander.nl. Dan weet ik wat me vamdaag te wachten staat. Okee, geef ik mezelf de tijd. Heerlijk begin van de dag!
    Vanmiddag ga ik met Lieke een nachtje naar Rotterdam. Boymans, Foto-instituut, 1 Festival filmpje, even langs bij broer van Karin en lekker slapen in New York. Geen gevaar op vastzitten, maar toch … je weet maar nooit. Dan blijven we gewoon langer. I hope so!

    groetjes,
    folkert

  • Milembe Says:

    Ha die Sander, leuk om zo weer van je te horen. Dat verhaal gaat er wel komen, de verhouding tussen jou en het verhaal is net als een echte relatie zo te lezen. Doet me denken aan De schaduw van de wind, een boek van Carlos Zafon wat ik voor mijn verjaardag kreeg en net uit heb. Ik heb een mooi plaatje voor je in mijn collectie, stuur ik zo nog even door. Stay on the jazz! Milembe

  • Tessa Says:

    Elegant vastlopen is het credo. Net zoals het paard in de put.

    Ik oefen alvast tijdens het schrijven van mijn master scriptie.

    Ps. vastlopen in het Engels is volgens mij ook een post waard.

Leave a Reply